Naam: Babette HoltmanBeroep: Musical actrice
Leeftijd: 27
Babette Holtman - "Zonder zorgen op het podium"
Mijn vader is directeur van FYEO Vision en FYEO Medical en als je opgroeit als ‘de dochter van een opticien’ kruip je ieder jaar wel een keer achter de refractometer om te kijken of je ogen nog wel goed zijn. Als kind hoop je dan dat je ogen niet helemaal goed zijn, zodat je een leuk brilletje uit kan zoeken of lenzen mag. Dat klinkt misschien een beetje vreemd, maar het leek mij destijds reuze interessant. Helaas bleken mijn ogen steeds perfect en dus voor mij geen bril of lenzen.
Ergens in mijn pubertijd, toen een bril natuurlijk ineens helemaal niet meer cool was, bleken mijn ogen ietsje achteruit te zijn gegaan en moest ik er alsnog aan geloven. Het werden lenzen. Zachte daglenzen, want het was een kleine sterkte (-0.75) en ik wilde ze misschien niet elke dag in. Mijn ogen dachten daar echter anders over, want al snel bleek de sterkte wat hoger te liggen (-1.00 en -1.25) en nu kon ik toch echt niet meer zonder.
Tot mijn 25ste heb ik diezelfde zachte daglenzen gedragen. Tijdens mijn studie Musical Theatre in de Verenigde Staten werden de lenzen naar me opgestuurd en als ik in Nederland was kwam ik op controle. Eigenlijk ben ik altijd heel tevreden geweest met mijn lenzen. Ze zaten prima, ik zag er goed mee en had er nooit last van. Alleen ’s avonds, als ik wat vermoeid was en mijn ogen droog werden, irriteerde ze wel eens, maar dan deed ik ze gewoon uit en zette mijn bril op.
Het probleem ontstond voor mij in het theater. Ik ben musicalartiest en sta dus regelmatig op het podium. Op die momenten had ik erg veel last van mijn lenzen. Door de koude, droge lucht die op het podium hangt werden mijn ogen te droog en moest ik extra veel knipperen. Ik ben zelfs een aantal keer een lens kwijtgeraakt op het toneel! Daar kwam ook nog eens bij dat je heel veel make-up draagt tijdens veel voorstellingen. Al met al werd het wel heel veel gedoe en gestress met die lenzen. Ik was ze beu!
Inmiddels had mijn vader ooglaserkliniek FYEO Medical geopend. Ik hoorde telkens de blije verhalen van mensen die behandeld waren en mijn vader was zelf natuurlijk ontzettend enthousiast over zijn nieuwe kliniek. Tijdens de familiedinertjes ging het dan ook vaak over ooglaseren, waardoor ik er intussen ook redelijk veel over wist. Ik was er dan ook totaal niet bang voor dat er iets mis zou gaan. Het liefst had ik meteen in 2002, toen de kliniek werd geopend, de behandeling al ondergaan. Maar mijn eigenwijze oogjes hadden weer eens een ander plan; mijn sterkte was nog niet stabiel en dus moest ik eerst wachten tot dat wel het geval zou zijn.
Toen in 2006 mijn ogen al twee jaar stabiel waren mocht ik dan eindelijk de behandeling ondergaan. Ik heb geen moment getwijfeld. Na het 2½ durende vooronderzoek bleek dat het ook allemaal mogelijk was en werd de Lasik Zyoptix methode geadviseerd. Prima, wanneer ben ik aan de beurt?
Toen het 2 weken later bijna zover was, voelde ik toch wel een lichte spanning in m’n onderbuik. Lopen ze ineens allemaal met doktersmutsjes en handschoenen rond in steriele ruimtes. Het stelde toch allemaal niet zoveel voor had papa gezegd? Nou, dan geef ik me maar over aan de experts en vertrouw ik erop dat het allemaal goed komt.
Is het nou al klaar? Oh, dat viel heel erg mee. Ik heb er niets van gevoeld. Ik krijg een grote zonnebril op en krijg het advies een paar uurtjes op bed te gaan liggen. Fijn, want mijn ogen beginnen toch wel een klein beetje te prikken. Als ik 3 uur later wakker word durf ik mijn ogen bijna niet open te doen. Zou ik nu al goed kunnen zien? Het is niet te geloven! Ik kan hartstikke scherp zien, nu al. Wat fijn, ik doezel nog even door.
Inmiddels zijn we anderhalf jaar verder. Ik ben nog altijd heel erg blij dat ik mijn ogen heb laten laseren. Ik heb er in mijn vak dagelijks heel veel profijt van en zou het dan ook iedereen aanraden.
Bij mijn nacontrole bleek ik nog een hele kleine sterkte te hebben overgehouden aan mijn rechteroog, daarvoor krijg ik binnenkort nog een kleine nabehandeling. Daarna zal mijn zicht echt helemaal optimaal zijn.
En tsja, die leesbril die me in de verre toekomst nog te wachten staat…daar hebben ze tegen die tijd vast ook een oplossing voor!
Babette Holtman
Mijn vader is directeur van FYEO Vision en FYEO Medical en als je opgroeit als ‘de dochter van een opticien’ kruip je ieder jaar wel een keer achter de refractometer om te kijken of je ogen nog wel goed zijn. Als kind hoop je dan dat je ogen niet helemaal goed zijn, zodat je een leuk brilletje uit kan zoeken of lenzen mag. Dat klinkt misschien een beetje vreemd, maar het leek mij destijds reuze interessant. Helaas bleken mijn ogen steeds perfect en dus voor mij geen bril of lenzen.
Ergens in mijn pubertijd, toen een bril natuurlijk ineens helemaal niet meer cool was, bleken mijn ogen ietsje achteruit te zijn gegaan en moest ik er alsnog aan geloven. Het werden lenzen. Zachte daglenzen, want het was een kleine sterkte (-0.75) en ik wilde ze misschien niet elke dag in. Mijn ogen dachten daar echter anders over, want al snel bleek de sterkte wat hoger te liggen (-1.00 en -1.25) en nu kon ik toch echt niet meer zonder.
Tot mijn 25ste heb ik diezelfde zachte daglenzen gedragen. Tijdens mijn studie Musical Theatre in de Verenigde Staten werden de lenzen naar me opgestuurd en als ik in Nederland was kwam ik op controle. Eigenlijk ben ik altijd heel tevreden geweest met mijn lenzen. Ze zaten prima, ik zag er goed mee en had er nooit last van. Alleen ’s avonds, als ik wat vermoeid was en mijn ogen droog werden, irriteerde ze wel eens, maar dan deed ik ze gewoon uit en zette mijn bril op.
Het probleem ontstond voor mij in het theater. Ik ben musicalartiest en sta dus regelmatig op het podium. Op die momenten had ik erg veel last van mijn lenzen. Door de koude, droge lucht die op het podium hangt werden mijn ogen te droog en moest ik extra veel knipperen. Ik ben zelfs een aantal keer een lens kwijtgeraakt op het toneel! Daar kwam ook nog eens bij dat je heel veel make-up draagt tijdens veel voorstellingen. Al met al werd het wel heel veel gedoe en gestress met die lenzen. Ik was ze beu!
Inmiddels had mijn vader ooglaserkliniek FYEO Medical geopend. Ik hoorde telkens de blije verhalen van mensen die behandeld waren en mijn vader was zelf natuurlijk ontzettend enthousiast over zijn nieuwe kliniek. Tijdens de familiedinertjes ging het dan ook vaak over ooglaseren, waardoor ik er intussen ook redelijk veel over wist. Ik was er dan ook totaal niet bang voor dat er iets mis zou gaan. Het liefst had ik meteen in 2002, toen de kliniek werd geopend, de behandeling al ondergaan. Maar mijn eigenwijze oogjes hadden weer eens een ander plan; mijn sterkte was nog niet stabiel en dus moest ik eerst wachten tot dat wel het geval zou zijn.
Toen in 2006 mijn ogen al twee jaar stabiel waren mocht ik dan eindelijk de behandeling ondergaan. Ik heb geen moment getwijfeld. Na het 2½ durende vooronderzoek bleek dat het ook allemaal mogelijk was en werd de Lasik Zyoptix methode geadviseerd. Prima, wanneer ben ik aan de beurt?
Toen het 2 weken later bijna zover was, voelde ik toch wel een lichte spanning in m’n onderbuik. Lopen ze ineens allemaal met doktersmutsjes en handschoenen rond in steriele ruimtes. Het stelde toch allemaal niet zoveel voor had papa gezegd? Nou, dan geef ik me maar over aan de experts en vertrouw ik erop dat het allemaal goed komt.
Is het nou al klaar? Oh, dat viel heel erg mee. Ik heb er niets van gevoeld. Ik krijg een grote zonnebril op en krijg het advies een paar uurtjes op bed te gaan liggen. Fijn, want mijn ogen beginnen toch wel een klein beetje te prikken. Als ik 3 uur later wakker word durf ik mijn ogen bijna niet open te doen. Zou ik nu al goed kunnen zien? Het is niet te geloven! Ik kan hartstikke scherp zien, nu al. Wat fijn, ik doezel nog even door.
Inmiddels zijn we anderhalf jaar verder. Ik ben nog altijd heel erg blij dat ik mijn ogen heb laten laseren. Ik heb er in mijn vak dagelijks heel veel profijt van en zou het dan ook iedereen aanraden.
Bij mijn nacontrole bleek ik nog een hele kleine sterkte te hebben overgehouden aan mijn rechteroog, daarvoor krijg ik binnenkort nog een kleine nabehandeling. Daarna zal mijn zicht echt helemaal optimaal zijn.
En tsja, die leesbril die me in de verre toekomst nog te wachten staat…daar hebben ze tegen die tijd vast ook een oplossing voor!
Babette Holtman
Loading...