Naam: Daniella JansenBeroep: Moeder en administratief medewerkster
Leeftijd: 33
Daniella Jansen - "Ik dacht dat het ingrijpender zou zijn dan ooglaseren"
Goh wat een teleurstelling toen ik na de quickscan te horen kreeg dat ooglaseren bij mijn ogen niet mogelijk was. Mijn hoornvlies was te dun en mijn sterkte te hoog.
Alhoewel ik weinig last had van mijn lenzen is het met twee kleine kinderen gewoon veel prettiger als je goed kunt zien. Vooral 's nachts als ik er weer eens uit moest. Altijd eerst grabbelen naar mijn bril. Vandaar dat ik dacht aan het laten laseren van mijn ogen. “Zet dat idee maar uit je hoofd, maar je bent wel een perfecte kandidaat voor implantlenzen”, werd me gezegd. Maar ja, die ingreep schrok me in eerste instantie toch wel af.
Eenmaal thuis heb ik de brochure over implantlenzen toch eens goed doorgelezen. Mijn ergste schrikbeeld waren ‘hechtingen in mijn oog'. Maar dat bleek helemaal niet zo te gaan. De lens wordt opgerold en vanuit een holle naald, door een miniscuul klein gaatje in de iris, in het oog geschoven. Bovendien had ik altijd het idee dat het een veel ingrijpendere behandeling is dan het ooglaseren. En dat het onomkeerbaar zou zijn. Maar bij het plaatsen van implantlenzen verandert er niets aan je ogen zelf. Het voegt alleen iets toe, je oog zelf blijft zoals het is.
Ik besloot toch het vooronderzoek te laten doen voor implantlenzen. Tijdens deze afspraak liet de optometrist me een animatie zien. Prachtig dat ik precies kon zien wat er zou gaan gebeuren. Het zag er zo simpel uit. En de hele behandeling zou niet meer tijd in beslag nemen dan een ooglaserbehandeling. Ik besloot er voor te gaan. Er werd meteen een afspraak gemaakt voor een iridotomie (het maken van het gaatje in mijn iris).
Over die iridotomie heb ik me achteraf veel drukker gemaakt dan nodig was. Ik dacht dat dit zou gebeuren terwijl ik op een operatietafel moest liggen. Maar ik moest gewoon op een stoel zitten en, terwijl mijn hoofd werd stilgehouden, schoot de oogchirurg met een hele dunne laserstraal de gaatjes. Ik voelde er werkelijk praktisch niets van. En de weken daarna mocht ik gewoon alles blijven doen.
Op de behandeldag zelf was ik er helemaal klaar voor. Het was niet zo prettig om anderhalf uur je ogen dicht te moeten houden vooraf aan de behandeling. Maar ja, dit was nodig om de medicatie zijn werk te laten doen en mijn pupil te vergroten. Dokter Mertens zelf is een hele rustige man. Ik had echt het gevoel dat ik in goede handen was. Zeker toen hij, zonder dat ik het hem moest zeggen, door had dat ik toch wel gespannen was.
Het vervelendste vond ik eigenlijk het plaatsen van de ooglidspreider. Echt pijn had ik nadien niet. Na twee uur werden mijn ogen gecontroleerd en bleek de oogdruk nog iets te hoog. Maar enkele uren later was het helemaal in orde. En ik had eigenlijk meteen al veel beter zicht dan zonder lenzen of bril. Soms zag ik tussen het wazige zicht door zelfs al enkele flitsen met scherp beeld. En daar werd ik dan helemaal blij van.
Bij de nacontrole twee weken later had ik +0,5 aan beide ogen. Zelf merkte ik daar niets van. Na vier weken waren beide ogen precies 0. Ik ben er echt ontzettend blij mee. Zeker na een dagje zwembad! Echt een perfecte oplossing die implantlenzen. Vroeger kon ik zonder mijn lenzen mijn man en kinderen niet eens vinden in het zwembad. En met contactlenzen in was het altijd oppassen dat ik geen spetters in m'n ogen kreeg, want dan kun je ze weleens verliezen.
Nee prima zo! Heel af en toe als ik in het pikkedonker auto rijd, dan heb ik nog wat last van lichtkringen rondom de koplampen van tegenliggers. Maar dit wordt al steeds minder en zal uiteindelijk ook helemaal wegtrekken is me beloofd.
Goh wat een teleurstelling toen ik na de quickscan te horen kreeg dat ooglaseren bij mijn ogen niet mogelijk was. Mijn hoornvlies was te dun en mijn sterkte te hoog.
Alhoewel ik weinig last had van mijn lenzen is het met twee kleine kinderen gewoon veel prettiger als je goed kunt zien. Vooral 's nachts als ik er weer eens uit moest. Altijd eerst grabbelen naar mijn bril. Vandaar dat ik dacht aan het laten laseren van mijn ogen. “Zet dat idee maar uit je hoofd, maar je bent wel een perfecte kandidaat voor implantlenzen”, werd me gezegd. Maar ja, die ingreep schrok me in eerste instantie toch wel af.
Eenmaal thuis heb ik de brochure over implantlenzen toch eens goed doorgelezen. Mijn ergste schrikbeeld waren ‘hechtingen in mijn oog'. Maar dat bleek helemaal niet zo te gaan. De lens wordt opgerold en vanuit een holle naald, door een miniscuul klein gaatje in de iris, in het oog geschoven. Bovendien had ik altijd het idee dat het een veel ingrijpendere behandeling is dan het ooglaseren. En dat het onomkeerbaar zou zijn. Maar bij het plaatsen van implantlenzen verandert er niets aan je ogen zelf. Het voegt alleen iets toe, je oog zelf blijft zoals het is.
Ik besloot toch het vooronderzoek te laten doen voor implantlenzen. Tijdens deze afspraak liet de optometrist me een animatie zien. Prachtig dat ik precies kon zien wat er zou gaan gebeuren. Het zag er zo simpel uit. En de hele behandeling zou niet meer tijd in beslag nemen dan een ooglaserbehandeling. Ik besloot er voor te gaan. Er werd meteen een afspraak gemaakt voor een iridotomie (het maken van het gaatje in mijn iris).
Over die iridotomie heb ik me achteraf veel drukker gemaakt dan nodig was. Ik dacht dat dit zou gebeuren terwijl ik op een operatietafel moest liggen. Maar ik moest gewoon op een stoel zitten en, terwijl mijn hoofd werd stilgehouden, schoot de oogchirurg met een hele dunne laserstraal de gaatjes. Ik voelde er werkelijk praktisch niets van. En de weken daarna mocht ik gewoon alles blijven doen.
Op de behandeldag zelf was ik er helemaal klaar voor. Het was niet zo prettig om anderhalf uur je ogen dicht te moeten houden vooraf aan de behandeling. Maar ja, dit was nodig om de medicatie zijn werk te laten doen en mijn pupil te vergroten. Dokter Mertens zelf is een hele rustige man. Ik had echt het gevoel dat ik in goede handen was. Zeker toen hij, zonder dat ik het hem moest zeggen, door had dat ik toch wel gespannen was.
Het vervelendste vond ik eigenlijk het plaatsen van de ooglidspreider. Echt pijn had ik nadien niet. Na twee uur werden mijn ogen gecontroleerd en bleek de oogdruk nog iets te hoog. Maar enkele uren later was het helemaal in orde. En ik had eigenlijk meteen al veel beter zicht dan zonder lenzen of bril. Soms zag ik tussen het wazige zicht door zelfs al enkele flitsen met scherp beeld. En daar werd ik dan helemaal blij van.
Bij de nacontrole twee weken later had ik +0,5 aan beide ogen. Zelf merkte ik daar niets van. Na vier weken waren beide ogen precies 0. Ik ben er echt ontzettend blij mee. Zeker na een dagje zwembad! Echt een perfecte oplossing die implantlenzen. Vroeger kon ik zonder mijn lenzen mijn man en kinderen niet eens vinden in het zwembad. En met contactlenzen in was het altijd oppassen dat ik geen spetters in m'n ogen kreeg, want dan kun je ze weleens verliezen.
Nee prima zo! Heel af en toe als ik in het pikkedonker auto rijd, dan heb ik nog wat last van lichtkringen rondom de koplampen van tegenliggers. Maar dit wordt al steeds minder en zal uiteindelijk ook helemaal wegtrekken is me beloofd.
Loading...