Naam: Huub Stevens.Beroep: Voetbal trainer
Leeftijd: 54
Huub Stevens - "De volgende ochtend las ik zonder bril de krant"
“Zeven jaar geleden heb ik mijn eerste leesbril gekocht. In het volle licht ging het lezen nog wel, ook al moest ik me zelfs dan concentreren, maar bij schemer was lezen onmogelijk. Veraf zag ik prima en de eerste jaren kon ik ook nog zonder leesbril televisie kijken. Maar je had me twee jaar geleden moeten zien zitten. Ik had een leesbril nodig voor dichtbij om te kunnen lezen en schrijven én ik had daarnaast een andere leesbril om de letters van de teletekst op televisie te kunnen lezen. Nou moet ik voor mijn vak regelmatig wedstrijden analyseren. En omdat de afstanden binnen Duitsland te groot zijn om alle wedstrijden persoonlijk te bezoeken, bekeek ik de wedstrijden meestal op video. Is altijd gemakkelijk want dan kun je een actie nog eens terugspoelen. In mijn omgeving moesten mensen dan altijd smakelijk lachen als ze me bezig zagen. Ik droeg namelijk twee brillen tegelijk, boven elkaar! Keek ik door de onderste bril terwijl ik iets opschreef en door de bovenste om naar de televisie te kijken.”
“Ook op de spelersbank en op de tribune was de leesbril niet handig. Ik kijk namelijk anders naar een voetbalwedstrijd als een supporter. Elke bijzondere actie van een tegenstander wil ik noteren. Zo kan ik die later bespreken met mijn eigen spelers. Ik schrijf dus heel veel tijdens een wedstrijd. En daar had ik dus de leesbril voor nodig. Maar als ik naar het veld keek, moest ik dus over de leesbril heenkijken. Niet echt handig.
Op een gegeven moment had ik er genoeg van. Ik ging hier en daar eens informeren of laseren iets was voor mij. Nou begreep ik al snel dat dit alleen voor sterkte van veraf was en die is bij mij prima. Toch bleek er een methode te zijn waarbij ze, door middel van radiogolven, mijn leessterkte konden verhelpen. Nou dat leek me wel wat. Na een speurtocht in de omgeving bleek FYEO Medical de eerste en enige kliniek te zijn die alle apparatuur voor CK (Conductieve Keratoplastiek) in huis had én die bovendien al geruime tijd ervaring had met die techniek. Dus maakte ik een afspraak.
Het vooronderzoek verliep erg prettig. Ik had niet verwacht dat het zo uitgebreid zou zijn maar het gaf me wel direct een geruststellend gevoel. Qua professionaliteit deed de kliniek beslist niet onder ten opzichte van een ziekenhuis, in tegendeel. Ik heb nog nooit zoveel geavanceerde apparatuur gezien. En het was prettig dat er alle aandacht was voor me. Ook was duidelijk dat ze goed zicht hadden op de problematiek van de leesbril. Na afloop hebben we besproken wat er mogelijk was en bleek dat mijn sterkte te verhelpen was. Ik kreeg een speciale bril op en ben daarmee buiten de kliniek gaan staan om te kijken wat ik aan vertesterkte moest inleveren. Nou dat was voor mijn gevoel héél weinig. Als dit het beeld was van na de behandeling dan zou dat echt fantastisch zijn. En lezen kon ik prima. Heel eerlijk werd er wel meteen bij gezegd dat de correctie maar tijdelijk was, hooguit voor een paar jaar. Maar de gedachte dat ik voor enkele jaren van dat rotding verlost was, sprak me erg aan. Nu nog het juiste moment zoeken tussen trainingen en wedstrijden door voor de behandeling. De winterstop bleek een uitkomst dus vlak voor de winterstop liet ik me behandelen.
Op de behandeldag zelf was ik niet nerveus. Als ik eenmaal ergens voor gekozen heb dan ga ik er ook voor. Het was wel heel prettig dat ze de behandelingen die voor me waren live op televisie lieten zien. Ik vind het fijn als ik vooraf precies weet wat er gaat gebeuren. Vooraf werd me verteld dat ik wat last zou krijgen van een branderig gevoel aan mijn ogen en kreeg ik een duidelijke uitleg over de medicatie die ik thuis zelf moest druppelen. Eén voor één zag ik mijn voorgangers opgelucht uit de behandelkamer komen met een zonnebril. De behandeling zelf was helemaal pijnloos en al gauw was het achter de rug.
Nog dezelfde avond verstuurde ik zelf, zonder bril, mijn eerste smsjes. En direct de volgende dag zat ik ’s ochtends op mijn gemak zonder leesbril de krant te lezen. De dag na de behandeling had ik inderdaad een beetje het gevoel alsof er zand in mijn ogen zat. En ik mocht natuurlijk niet wrijven. Ik heb toen even naar de kliniek gebeld of dit normaal was en toen kreeg ik een andere kunsttraan voorgeschreven en die hielpen direct. Verder heb ik de eerste tijd nog wat last gehad van lichtkringen rondom lampen maar dat was na twee maanden praktisch weg.
Nu, maanden later, ben ik heel tevreden. Oké in bepaalde stadions, met een bepaalde lichtval moet ik me nog steeds wat inspannen. Maar nou ben ik natuurlijk ook wel een erg kritische kijker. Ik moet rugnummers kunnen onderscheiden, ruimtes goed kunnen inschatten en looplijnen kunnen bepalen. Maar ik ben blij dat ik het heb laten doen. Ik ben van al die brillen af en ik kan weer lezen, schrijven, computeren, televisie kijken; allemaal zonder bril. Ja, ik kan het echt iedereen die een hekel heeft aan een leesbril aanraden.”
“Zeven jaar geleden heb ik mijn eerste leesbril gekocht. In het volle licht ging het lezen nog wel, ook al moest ik me zelfs dan concentreren, maar bij schemer was lezen onmogelijk. Veraf zag ik prima en de eerste jaren kon ik ook nog zonder leesbril televisie kijken. Maar je had me twee jaar geleden moeten zien zitten. Ik had een leesbril nodig voor dichtbij om te kunnen lezen en schrijven én ik had daarnaast een andere leesbril om de letters van de teletekst op televisie te kunnen lezen. Nou moet ik voor mijn vak regelmatig wedstrijden analyseren. En omdat de afstanden binnen Duitsland te groot zijn om alle wedstrijden persoonlijk te bezoeken, bekeek ik de wedstrijden meestal op video. Is altijd gemakkelijk want dan kun je een actie nog eens terugspoelen. In mijn omgeving moesten mensen dan altijd smakelijk lachen als ze me bezig zagen. Ik droeg namelijk twee brillen tegelijk, boven elkaar! Keek ik door de onderste bril terwijl ik iets opschreef en door de bovenste om naar de televisie te kijken.”
“Ook op de spelersbank en op de tribune was de leesbril niet handig. Ik kijk namelijk anders naar een voetbalwedstrijd als een supporter. Elke bijzondere actie van een tegenstander wil ik noteren. Zo kan ik die later bespreken met mijn eigen spelers. Ik schrijf dus heel veel tijdens een wedstrijd. En daar had ik dus de leesbril voor nodig. Maar als ik naar het veld keek, moest ik dus over de leesbril heenkijken. Niet echt handig.
Op een gegeven moment had ik er genoeg van. Ik ging hier en daar eens informeren of laseren iets was voor mij. Nou begreep ik al snel dat dit alleen voor sterkte van veraf was en die is bij mij prima. Toch bleek er een methode te zijn waarbij ze, door middel van radiogolven, mijn leessterkte konden verhelpen. Nou dat leek me wel wat. Na een speurtocht in de omgeving bleek FYEO Medical de eerste en enige kliniek te zijn die alle apparatuur voor CK (Conductieve Keratoplastiek) in huis had én die bovendien al geruime tijd ervaring had met die techniek. Dus maakte ik een afspraak.
Het vooronderzoek verliep erg prettig. Ik had niet verwacht dat het zo uitgebreid zou zijn maar het gaf me wel direct een geruststellend gevoel. Qua professionaliteit deed de kliniek beslist niet onder ten opzichte van een ziekenhuis, in tegendeel. Ik heb nog nooit zoveel geavanceerde apparatuur gezien. En het was prettig dat er alle aandacht was voor me. Ook was duidelijk dat ze goed zicht hadden op de problematiek van de leesbril. Na afloop hebben we besproken wat er mogelijk was en bleek dat mijn sterkte te verhelpen was. Ik kreeg een speciale bril op en ben daarmee buiten de kliniek gaan staan om te kijken wat ik aan vertesterkte moest inleveren. Nou dat was voor mijn gevoel héél weinig. Als dit het beeld was van na de behandeling dan zou dat echt fantastisch zijn. En lezen kon ik prima. Heel eerlijk werd er wel meteen bij gezegd dat de correctie maar tijdelijk was, hooguit voor een paar jaar. Maar de gedachte dat ik voor enkele jaren van dat rotding verlost was, sprak me erg aan. Nu nog het juiste moment zoeken tussen trainingen en wedstrijden door voor de behandeling. De winterstop bleek een uitkomst dus vlak voor de winterstop liet ik me behandelen.
Op de behandeldag zelf was ik niet nerveus. Als ik eenmaal ergens voor gekozen heb dan ga ik er ook voor. Het was wel heel prettig dat ze de behandelingen die voor me waren live op televisie lieten zien. Ik vind het fijn als ik vooraf precies weet wat er gaat gebeuren. Vooraf werd me verteld dat ik wat last zou krijgen van een branderig gevoel aan mijn ogen en kreeg ik een duidelijke uitleg over de medicatie die ik thuis zelf moest druppelen. Eén voor één zag ik mijn voorgangers opgelucht uit de behandelkamer komen met een zonnebril. De behandeling zelf was helemaal pijnloos en al gauw was het achter de rug.
Nog dezelfde avond verstuurde ik zelf, zonder bril, mijn eerste smsjes. En direct de volgende dag zat ik ’s ochtends op mijn gemak zonder leesbril de krant te lezen. De dag na de behandeling had ik inderdaad een beetje het gevoel alsof er zand in mijn ogen zat. En ik mocht natuurlijk niet wrijven. Ik heb toen even naar de kliniek gebeld of dit normaal was en toen kreeg ik een andere kunsttraan voorgeschreven en die hielpen direct. Verder heb ik de eerste tijd nog wat last gehad van lichtkringen rondom lampen maar dat was na twee maanden praktisch weg.
Nu, maanden later, ben ik heel tevreden. Oké in bepaalde stadions, met een bepaalde lichtval moet ik me nog steeds wat inspannen. Maar nou ben ik natuurlijk ook wel een erg kritische kijker. Ik moet rugnummers kunnen onderscheiden, ruimtes goed kunnen inschatten en looplijnen kunnen bepalen. Maar ik ben blij dat ik het heb laten doen. Ik ben van al die brillen af en ik kan weer lezen, schrijven, computeren, televisie kijken; allemaal zonder bril. Ja, ik kan het echt iedereen die een hekel heeft aan een leesbril aanraden.”
Loading...