Glaucoom
Glaucoom is een oogziekte die er stelselmatig voor zorgt dat het zicht uit de ogen verdwijnt. Zonder symptomen, pijn of waarschuwingen.
Meestal ontstaat glaucoom wanneer er een verhoogde oogdruk in het oog is, maar deze oogziekte kan ook voorkomen als de druk in het oog normaal of laag is.
Meestal ontstaat glaucoom wanneer er een verhoogde oogdruk in het oog is, maar deze oogziekte kan ook voorkomen als de druk in het oog normaal of laag is.
Het oog produceert meer vocht dan kan worden afgevoerd. Hierdoor ontstaat een verhoogde oogdruk.
Door schade aan de oogzenuw, bereikt het licht de hersenen niet meer.
Wanneer verhoogde oogdruk niet tijdig behandeld wordt, kan dit tot blindheid leiden.
Het oog is verdeeld in twee kamers.
De voorste oogkamer bevindt zich tussen het hoornvlies en de iris, de achterste oogkamer is de ruimte waarin de ooglens is opgehangen. In een normaal, gezond oog circuleert het oogkamervocht constant van de achterste oogkamer, door de pupil, naar de voorste oogkamer.
Dit vocht, dat geproduceerd wordt door het straallichaam, verzorgt het oog en houdt het schoon. Uiteindelijk wordt het oogvocht weer afgevoerd door het Trabekelsysteem, in de ooghoek.
Als een oog lijdt aan glaucoom wordt er meer vocht geproduceerd dan het oog kan afvoeren, waardoor de oogdruk in de achterste oogkamer toeneemt.
Uiteindelijk zal ook in andere delen van het oog de druk toenemen. Vooral het meest kwetsbare deel van het oog, de oogzenuw, zal hieronder lijden.
Indien het zenuwstelsel van het oog schade oploopt worden er geen visuele impulsen meer gezonden naar de hersenen. Verdunning en uiteindelijk vernietiging van een deel van het zenuwstelsel wordt ook wel 'excavatie' genoemd.
Door de schade aan de oogzenuw kan het licht de hersenen niet meer bereiken. Uiteindelijk kan dit er voor zorgen dat iemand blind wordt.
De voorste oogkamer bevindt zich tussen het hoornvlies en de iris, de achterste oogkamer is de ruimte waarin de ooglens is opgehangen. In een normaal, gezond oog circuleert het oogkamervocht constant van de achterste oogkamer, door de pupil, naar de voorste oogkamer.
Dit vocht, dat geproduceerd wordt door het straallichaam, verzorgt het oog en houdt het schoon. Uiteindelijk wordt het oogvocht weer afgevoerd door het Trabekelsysteem, in de ooghoek.
Als een oog lijdt aan glaucoom wordt er meer vocht geproduceerd dan het oog kan afvoeren, waardoor de oogdruk in de achterste oogkamer toeneemt.
Uiteindelijk zal ook in andere delen van het oog de druk toenemen. Vooral het meest kwetsbare deel van het oog, de oogzenuw, zal hieronder lijden.
Indien het zenuwstelsel van het oog schade oploopt worden er geen visuele impulsen meer gezonden naar de hersenen. Verdunning en uiteindelijk vernietiging van een deel van het zenuwstelsel wordt ook wel 'excavatie' genoemd.
Door de schade aan de oogzenuw kan het licht de hersenen niet meer bereiken. Uiteindelijk kan dit er voor zorgen dat iemand blind wordt.
