Refractieve afwijkingen
Om te begrijpen hoe refractieve chirurgie het zicht kan verbeteren, is het nodig om een beetje basiskennis te hebben van refractieve fouten en van de manier waarop het oog licht focust.
Wanneer licht een bol oppervlak raakt, buigt het af. Dit buigen noemt men refractie.
De twee belangrijkste refractieve oppervlaktes van het oog zijn het hoornvlies (de buitenste laag van het oog) en de lens in het oog. Deze twee gebogen oppervlaktes en de interne structuren van het oog, werken samen om het licht te focussen op het netvlies.
De lichtstralen komen het oog binnen door het hoornvlies. Deze heeft de meeste focus-kracht van het oog. Daarna gaat de lichtstraal door de lens, waar het nog fijner wordt afgestemd, zodat het licht zich optimaal focust op het netvlies.
Als het licht niet exact op het netvlies wordt gefocust, is het oog bijziend, verziend, astigmatisch of een combinatie hiervan, afhankelijk van de locatie van de focus.
Deze problemen noemen we refractieve afwijkingen.
De twee belangrijkste refractieve oppervlaktes van het oog zijn het hoornvlies (de buitenste laag van het oog) en de lens in het oog. Deze twee gebogen oppervlaktes en de interne structuren van het oog, werken samen om het licht te focussen op het netvlies.
De lichtstralen komen het oog binnen door het hoornvlies. Deze heeft de meeste focus-kracht van het oog. Daarna gaat de lichtstraal door de lens, waar het nog fijner wordt afgestemd, zodat het licht zich optimaal focust op het netvlies.
Als het licht niet exact op het netvlies wordt gefocust, is het oog bijziend, verziend, astigmatisch of een combinatie hiervan, afhankelijk van de locatie van de focus.
Deze problemen noemen we refractieve afwijkingen.
